گونه سینکوکوس 1 یکی از انواع سیانوباکتری ها است که در این پژوهش در یک زیست واکنشگاه نوری مجهز به سیستم نوردهی داخلی کشت داده شد. واکنشگاه به گونه ای طراحی شد تا کشت تک گونه ای در داخل آن انجام شود. هدف از این مطالعه، بررسی رفتار رشد این گونه در برابر تغییرات نوردهی است؛ بدین منظور، مقادیر مختلفی از تابش نور اولیه2 به داخل زیست واکنشگاه نوری تابیده و رشد سلول ها مطالعه شد. مشاهده شد که با افزایش تابش نور، میزان رشد سلول ها هم افزایش یافت، تا اینکه به حد رخداد مهارکنندگی نوری3 در تابش نور4 بیش از 1-s 2-mE m 250 رسید. به طور کلی، با افزایش تابش نور پیش از رخداد مهارکنندگی نوری، حداکثر چگالی نوری سلول ها (OD600)، بیشینه سرعت رشد و مقدار تولید زیست توده افزایش و در نتیجه ضریب خاموشی5کاهش پیدا کرد. حداکثر میزان چگالی نوری برابر 91/5 در تابش نور کم تر از 1-s 2-mE m 250 در طول یک دوره رشد 80 روزه مشاهده شد. با استفاده از تابع مونود اصلاح شده، نتایج آزمایشگاهی داده های میزان رشد در برابر تابش نور، با دقت مناسبی الگوسازی شد. مقایسه انجام گرفته بین نتایج میزان رشد در برابر تابش نور برای سایر ریزاندام های نورساخت کننده، موید روندهای به دست آمده برای گونه سیانوباکتری در این مطالعه بود و رفتارهای مشابهی در قبال رخداد مهارکنندگی نوری به دست داد. اطلاعات به دست آمده از قبیل تابع مونود و ضرایب آن، تغییرات ضریب خاموشی و میزان شدت رشد برای طراحی زیست واکنشگاه نوری به کشت حجم بالای این گونه کمک کننده است.

با توجه به اهمیت فاکتور نور به عنوان یکی از مهمترین عوامل اکولوژیک در مباحث جنگل شناسی و اکولوژی جنگل، در این مقاله تلاش شده که اطلاعاتی در مورد این فاکتور و تغییرات آن در توده های مختلف جنگلی در اختیار متخصصان قرار گیرد تا با توجه به آن بتوان دخالتهای جنگلشناسی را بهتر انجام داد. بدین منظور قطعات نمونه ای در تیپ های مختلف جنگلهای طبیعی شمال ایران (انجیلی- ممرز، بلوط- ممرز، راش خالص و آمیخته، ممرز- راش و پهن برگ آمیخته) و همچنین در توده های جنگل کاری شده با گونه های مختلف (بلوط، پلت، توسکا و زربین) انتخاب و ضمن آماربرداری خصوصیات کمی درختان، نسبت به عکس برداری از پوشش تاجی (canopy cover) توده با دوربین مجهز به عدسی چشم ماهی و تهیه عکسهای نیم کروی و تفسیر آنها با نرم افزار GLA اقدام گردید. نتایج نشان داد که میزان بازشدگی تاج پوشش (canopy openness) توده های طبیعی مورد بررسی بین 9.6 تا 29.4 درصد و در جنگل کاریها بین 0.9 تا 17.2 درصد متغیر بود. شدت نور نسبی بین 11.8 تا 35.9 درصد در توده های طبیعی و بین 1.4 تا 25.1 درصد در جنگل کاریها نوسان داشت. کمترین شاخص سطح برگ (LAI) در توده ممرز- راش به میزان 1.4 و بیشترین میزان این شاخص در توده زربین خالص (5.8) اندازه گیری شد. در توده های مورد بررسی، لکه های نوری (sun fleck) متفاوتی وجود دارند که از 2 دقیقه در روز، حداکثر به تعداد 2100 لکه در جنگل کاری توسکا تا 200 دقیقه در روز به تعداد 20 لکه در توده انجیلی- ممرز نور مستقیم دریافت می کنند. بیشترین انرژی دریافت شده در جنگلهای مورد بررسی در منطقه هیرکانی به میزان43 MJm-2 در تیر ماه می باشد. شناخت رژیم نوری در توده های جنگلی و سرشت نوری درختان می تواند در انجام عملیات پرورشی باعث افزایش کمیت رشد و بهبود کیفیت درختان شده و با بهبود شرایط نور در کف جنگل سهولت و تقویت تجدیدحیات طبیعی گونه های بومی را فراهم کند.

این مطالعه با هدف بررسی اثر پنج رژیم نوری مختلف بر مراحل رشد و نمو جنینی، بازماندگی و درصد تفریخ تخم تاسماهی ایرانی صورت گرفت. جهت انجام این مطالعه، پنج رژیم نوری شامل 24 ساعت تاریکی (00L: 24D)،8  ساعت روشنایی: 16 ساعت تاریکی (08L: 16D)،12 ساعت روشنایی: 12 ساعت تاریکی (D12 12L:)،16  ساعت روشنایی: 8 ساعت تاریکی (16L: 08D) و 24 ساعت روشنایی ((24L: 00D با سه تکرار برای هر تیمار در نظر گرفته شد. اختلاف معنی داری در مراحل بلاستولا، گاسترولا و نورولا مشاهده شد. همچنین اختلاف معنی داری در میزان تفریخ، تلفات و تخم های قارچی بین تیمارها وجود داشت. کمترین میزان قارچ زدگی نیز در تاریکی مطلق (0.2±2.4) و بیشترین در تیمار(14.1±1.2) 12L: 12D  مشاهده شد. بالاترین درصد تلفات در تیمار 12D:  (38.4±1.4) 12Lو کمترین در (10.9±0.9) 16L: 08D مشاهده شد. بیشترین درصد تفریخ در تیمارهای(88.8±3.9) 16L: 08D  مشاهده شد که اختلاف معنی داری با سایر تیمارها داشت. جنین های که تحت تاثیر رژیم نوری 12L: 12D و08L: 16D  قرار داشتند زودتر از سایر تیمارها تفریخ شدند (7 روز بعد از لقاح) با این حال تفریخ انبوه لاروها در تیمار 16L: 08D نه روز بعد از لقاح مشاهده شد. جنین های که تحت تاثیر تاریکی مطلق قرار داشتند در زمان تفریخ اندازه کوچکتری داشتند و مساحت کیسه زرده و بدن آنها در مقایسه با سایر تیمارها کمتر بود. بنابراین با توجه به تلفات کم در طول دوره انکوباسیون و درصد بالای تفریخ، رژیم نوری 16L: 08D و یا تاریکی مطلق بسته به زمان تفریخ انبوه، انرژی در دسترس و ارزان و کیقیت لارو استحصالی، برای انکوباسیون تخم تاسماهی ایرانی پیشنهاد می شود.

در این تحقیق اثرات رژیم های نوری مختلف شامل 24 ساعت روشنایی (تیمار 1)، سه ماه اول 18 ساعت روشنایی و سه ماه دوم 6 ساعت روشنایی (تیمار 2)، سه ماه اول 6 ساعت روشنایی و سه ماه دوم 18 ساعت روشنایی (تیمار 3) و 24 ساعت تاریکی (تیمار 4)، در شش ماهه دوم سال دوم زندگی آزادماهی دریای خزر (Salmo caspius) موردبررسی قرار گرفت. برای انجام تحقیق از مخازن یک هزار لیتری با 20 قطعه در هر مخزن (با سه تکرار برای هر تیمار) استفاده شد. نتایج نشان داد که رشد، تغذیه و شاخص های تولیدمثلی تحت تأثیر رژیم های نوری قرار گرفتند. بیش ترین رشد ویژه (44/0 درصد در روز) و کم ترین مقدار ضریب تبدیل غذایی (4/3) در ماهیان تیمار 4 مشاهده شد که نسبت به تیمار 1 (به ترتیب 30 درصد در روز و 4/4)، تیمار 2 (به ترتیب 29 درصد در روز و 7/4) و تیمار 3 (30 درصد در روز و 5/4) اختلاف معنی داری نشان داد. رژیم های نوری مختلف بر رشد و نمو گناد ها در ماهیان ماده تأثیر چندانی نداشتند، اما رشد و نمو گناد های ماهیان نر به شدت تحت تأثیر رژیم های نوری قرار گرفتند به طوریکه تمام ماهیان نر تیمار 2 کاملاً رسیده بودند. رژیم های نوری تیمار های 3 و 4 باعث توقف رشد و نمو یا تحلیل رفتن گناد های جنسی در ماهیان نر شده است. بنابراین، برای افزایش رشد ماهی آزاد دریای خزر، رژیم 24 ساعت تاریکی و برای تحریک رسیدگی جنسی آن، رژیم 18 و 6 ساعت روشنایی به ترتیب در سه ماه اول و سه ماه دوم بهتر است.

تامین محیط کشت مغذی جهت تغذیه میکروجلبک ها با هزینه بسیار زیاد همراه است. در این تحقیق اثر سه محیط کشت در سه نور مختلف بر رشد میکروجلبک Tetraselmis suecica بررسی شده است. 9 تیمار هر کدام با سه تکرار شامل 1- محیط کشت  TMRLو 2- محیط کشت TMRL و ویتامین های موجود در محیط کشت گیلارد TV1) -3) و TMRL و ویتامین های گروه  Bو (TV2) و هر کدام در معرض شدت های نوری  luxو 2500، 1500، 500 قرار گرفتند. کلیه تیمارها در دمای 2±42 درجه سانتیگراد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی با پمپ هوادهی شدند. با توجه به نتایج آنالیز واریانس مشخص شده که تفاوت آماری معنی داری در بین تیمارهای نوری مختلف وجود دارد و با افزایش نور، رشد نیز افزایش می یابد. همچنین وجود اختلاف معنی دار در بین محیط کشت های مختلف در نور luxو1500 و  luxو 2500 نشان دهنده تاثیر ویتامین ها در این شرایط نوری می باشد. به طور کلی بین محیط کشت های ویتامینه و محیط کشت بدون ویتامین اختلاف آماری معنی داری وجود دارد در حالی که بین دو محیط کشت ویتامینه اختلاف آماری معنی داری وجود ندارد. لذا توصیه می شود با توجه به هزینه کمتر، محیط کشت TMRL و ویتامین های گروه B جایگزین محیط کشت TMRL و ویتامین های Guillard شود.

تاثیر نور بر رشد فیتوپلانکتون Skeletonema costatum در 20 تیمار نوری مختلف شامل 5 شدت 2000، 4000، 6000، 8000 و 10000 لوکس هر کدام با 4 تناوب تاریکی: روشنایی (L:D) و 24:0، 18:6،12:12  و 6:18 ساعت بررسی گردید. از تمام نمونه ها به طور روزانه نمونه برداری صورت گرفت و تراکم سلولی و نرخ رشد در همه آنها اندازه گیری شد. در بین دوره های مختلف نوردهی، در تابشهای پیوسته نور نرخ رشد حداکثر و تراکم سلولی حداقل بود. در شدت 4000 لوکس میزان رشد نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود. لیکن در مجموع غیر از تناوب تاریکی: روشنایی 6:18 ساعت اختلاف زیادی بین تیمارهای مختلف از نظر رشد وجود نداشت. در تناوب 6:18 با شدتهای نوری مختلف معنی داری در رشد دیده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که سلولهای فعالS.costatum  به خوبی خود را با تغییرات نر سازگاز می کنند، اما در سلولهای پیرتر یعنی سلولهایی که به انتهای فاز سکون یا مرگ رسیده اند، تا زمانی که رشد فعال آغاز نشده باشد، امکان ایجاد اختلال در رشد توسط عوامل محیطی وجود دارد.

نور یکی از فاکتورهای مهم محیطی موثر در زندگی ماهیان به شمار می رود. در این تحقیق تاثیر فتوپریود بر روی رشد، بقا، فاکتور وضعیت، رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی در 4 تیمار نوری (24D/0L, 16L/8D, 16D/8L, 24D/0L) به مدت 30 روز مورد بررسی قرار گرفت که در این تیمارها L برابر ساعات دوره نوری و D برابر ساعات تاریکی هست. در این طرح از لاروهایی که تازه کیسه زرده را جذب کرده بودند استفاده شد. وزن متوسط لاروها در شروع دوره، 112.28 میلی گرم بود. برای بررسی از نور سفید با شدت 300Lux استفاده شد. لاروها در تانکرهای 40 لیتری با تراکم 200 لارو در هر تانکر پرورش داده شدند. نتایج طرح نشان داد که تاثیر تیمارهای مختلف رژیم نوری بر روی وزن، طول، فاکتور وضعیت، ضریب تبدیل غذایی (FCR) معنی دار بود (p<0.05). تغییرات پارامترهای بقا و رشد 30-18 درصدی در تیمار 24L نسبت به سایر تیمارها از نتایج دیگر طرح بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

نور از عوامل مهم محیطی موثر در زندگی ماهیان به شمار می رود. در تحقیقی تاثیر رژیم نوری بر شاخص های رشد و بقا در لارو و بچه ماهیان قزل آلای رنگین کمان در 4 تیمار نوری (24L: 0D, 16L:8D, 8L: 16D, 0L: 24D) بررسی و مقایسه شد. در این تیمارها L و D به ترتیب برابر طول مدت روشنایی و تاریکی بودند. نتایج آزمایش اول نشان داد که لاروها در تیمار 24 ساعت روشنایی دارای بیش ترین رشد، افزایش وزن بدن و ضریب رشد ویژه بودند که اختلاف معنی دار با 24 ساعت تاریکی داشت (P<0.05) واکنش بچه ماهیان نیز نسبت به تغییرات نوری معنی دار و بیش ترین رشد، افزایش وزن بدن و ضریب رشد ویژه در تیمار 8 ساعت روشنایی مشاهده شد که با 24 ساعت تاریکی و روشنایی اختلاف معنی دار داشت. تاثیرات رژیم نوری بر روی بقا و ضریب تبدیل غذایی در لاروها و بچه ماهیان معنی دار نبود (P<0.05). نتایج این تحقیق نشان داد که تاثیر رژیم نوری در ماهی قزل آلای رنگین کمان به مرحله تکاملی این ماهی بستگی دارد و لاروها برخلاف بچه ماهیان در دوره های نوری طولانی دارای رشد بهتری هستند.

مقاله پژوهشیمقدمه: چاقی، سبب التهاب مزمن با درجه ی پایین می شود که موجب برهم خوردن تعادل آدیپوکاین ها می گردد. رویکردهای غذایی برای متوقف کردن فشارخون بالا (Dietary Approaches to Stop Hypertension) DASH شامل غذاهایی با مشخصات ضد التهابی است. هدف این مطالعه، مقایسه ی رژیم  DASHبا رژیم غذایی کم کالری بر روی سطوح سرمی اسپکسین، لپتین و آدیپونکتین سرم در بزرگسالان دارای اضافه وزن و چاق بود.روش ها: این مطالعه ی کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده در 120 نفر بزرگسالان چاق و اضافه وزن انجام شد. افراد مورد مطالعه به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: 1- تبعیت از رژیم غذایی DASH با کالری کاهش یافته، 2- تبعیت از رژیم غذایی با کالری محدود و 3- تبعیت از رژیم ایزو کالریک (گروه کنترل). افراد حاضر در مطالعه به مدت 12 هفته تحت مداخله ی رژیمی قرار گرفتند و سطح سرمی آدیپوکاین های اسپکسین، لپتین و آدیپونکتین در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه گیری شد.یافته ها: پس از انجام مداخله، در گروه DASH، بطور معنی داری سطح سرمی آدیپونکتین افزایش و سطح سرمی لپتین کاهش یافت. در مورد گروه کم کالری تنها اثر بر روی آدیپونکتین معنی دار بود. کاهش متغیرها در گروه DASH در مقایسه با گروه کم کالری بیشتر بود. تفاوت بین سه گروه از لحاظ لپتین و آدیپونکتین معنی دار بود ولی در مورد اسپکسین تغییرات معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: رژیم غذایی DASH با کالری کاهش یافته، سطح اسپکسین، لپتین و آدیپونکتین را بهبود می بخشد و ریسک فاکتورهای قلبی- عروقی را در مقایسه با رژیم کم کالری کاهش می دهد.